Wat ik ervaar als thuismoeder, blijk ik met heel veel andere thuismama’s te delen*:

  • Als thuismama’s heb je vaak behoefte aan verbinding met andere moeders, maar dit is lastig te bewerkstelligen met je kleine kindje(-s) thuis. Even een vriendin of je moeder bellen is vaak al een uitdaging.
  • Soms voelt het dagelijks leven van een thuismoeder eentonig en saai of sleep je jezelf door de dag heen.
  • Soms voelt het gewoon zwaar of voel je je (wat) somber of depressief.
  • Soms weet je even niet wat je met je kind aanmoet, vooral niet als het buiten regent.
  • Soms wil je gewoon ook even gehoord worden door een andere volwassene, die snapt waar je tegenaan loopt in je moederschap.
  • Soms zou je het zo fijn vinden om gewoon even een compliment te krijgen over wat je allemaal doet.
  • Soms heb je het gevoel dat de hele wereld verder draait, maar jij niet meer meedoet. Alsof iedereen belangrijker werk heeft dan jij. Alsof iedereen een spetterend sociaal netwerk heeft en jij maar ‘alleen’ thuis zit. Dan voel je je gewoon heel erg geïsoleerd.

Op mijn website praat ik over de “thuismoeder”: een ouder of verzorgster die meerdere dagen per week in haar eentje voor haar kind(-eren) zorgt. Ik sta niet achter de term “thuisblijfmoeder”. De norm is wat mij betreft dat de moeder thuis IS bij haar kind(-eren), niet thuis BLIJFT. De norm zou niet moeten zijn dat een moeder ‘eigenlijk’ moet werken, maar ‘thuis blijft’ bij haar kinderen, wat de term “thuisblijfmoeder” wel suggereert. Daarom gebruik ik de term “thuismoeder”.

Kom je graag in contact met andere thuismoeders? Word dan lid van onze facebookgroep Bewust bij mijn kind.

*Ik heb een heleboel thuismoeders gevraagd om een vragenlijst in te vullen over het thuismoederschap en hartverwarmende en herkenbare reacties ontvangen.

Foto door Keira Burton